وقتی که فقط یک تلنگر لازم داری تا زیر همه چیز بزنی

زندگی آسش را رو می کند.

در مي ماني

اولش گریه میکنی ، بعد مي خندي

آخر سر هم تسليم مي شوي 

تسليم زندگي .

چون در بهترین لحظاتمان هم منتظرش بودم .

لذت بودنشان را نمي فهمي

بس كه حسرت مي خوري به خاطر اين همه سال نداشتنشان .

 که گاهی یادش می افتی

حسی ست که نمی دانی اسمش را چه بگذاری

دلتنگی نیست،نه

تنها ردپايي درقلبت جا مانده

كه غصه دارت مي كند،اما آرامي

نمي دانم!؟

گاهي حسي داري كه نمي داني اسمش را چه بگذاري .

ايستاده اصلا تكان نمي خورد.

فكر ميكني دوست داري كجا باشي،هيچ جا!

كي راببيني،هيچ كس! 

قلبت خاليست از تمام خواستن ها

حس خوبی نیست ،هيچ .